© 2016 by ingrid van den oord artist. Proudly created with Wix.com

dichter van de Hoeksche Waard           2016-2017-2018

oktober  2018

Hoeksche contreien 

 

dit riviereneiland een

lappendeken grillig 

zonder enig patroon 

oude en nieuwe tijd

organisch verweven

 

draden van dijken en dijkjes

knopen

tot dorpen buurtschappen

natuurgebieden

omzoomd door knotwilgen

 

her en der antieke kralen

een wirwar van glinsterende draden

verzilverd water

 

boeren betoveren elk seizoen

geuren kleuren structuren

dieren met karakteristiek gedrag

doen hun ding omdat

 

omsloten 

tegelijkertijd weids

in zichzelf gekeerd 

en of 

een open blik

 

geven en nemen 

een delta 

dna

verstrengeld in  

Hoeksche Waarders 

Ingrid van den Oord ©

opgenomen in de stadsgedichtenbundel 2018  van Poëtikos en uitgeverij Kontrast. ISBN 978-94-92411-35-8 

september  2018

een gedicht voor over Bram Roza                                                  

dit voornemen manoeuvreert 

mij zijn leven en gedichten in

 

ingedikte episodes op rijm

leestekens springen er omheen

accentueren weltschmerz

bejubelen absurditeit

 

een enkele foto in zwart-wit

toont Bram op het Gors 

met

vergeet even perspectief

de molen boven zijn hoofd

waarbij hij dichter was

 

van epistels

op zijn typemachine geramd

spat nog zijn geestdrift                 

met rode stippen

aantekeningen in hanenpoten 

en eigenwijze tijdseenheden

 

hij moest eens weten

anno 2018

bestaat nog steeds

zijn 

Bram Roza-festival

 

blazen mensen, je moet blijven blazen!!!

Ingrid van den Oord ©

augustus 2018

de aard van de Hoeksche Waard

vind je die

in tijd

die tussen jaargetijden

doorsijpelt

waarin men elkaar 

bemerkt en verstaat

zonder woorden

 

ligt het in zware klei

lichaamseigen door osmose     

het hart wat vetter zwart    

beter bestand

 

is het te horen

in ruisen 

van graan 

riet langs kreken

vloeiend bewegen

op het zuchten

van zomerbriesjes

 

of zit het verstopt

ergens in verhalen

tussen neus en lippen

en laat het zich 

gewoonweg

niet vangen

Ingrid van den Oord ©

juli  2018

medemenselijk              

 

 

op tijd en punt zijn ze er

onze loyale vrijwilligers

met ieder een motief

elk gelijk geldig

 

routineus geven ze

comfort moed en hoop

vaardige handen houden

alles draaiend 

of behoeden voor verval

 

muziek en radiojournaals

begeleiden verstrijkende uren

twinkelende ogen verraden 

plezier en goed gemoed

 

ideeën en oplossingen floreren

wacht en taken wisselen

rondes in natuur of binnenshuis

worden gerapporteerd en 

leveren nieuw werk 

 

samen vergaderen

feest met taart 

traan bij een afscheid

werven van nieuwelingen

mede invullen van waarom

 

zo is het altijd

zo zal het altijd zijn

deze lijm der samenleving

is flexibel

en kostbaar

geurt naar boenwas en rozen

 

 

Ingrid van den Oord ©

juni  2018

Falabella                    

castagnetten in viervoetsritme

maken de dag om vijf uur wakker

in ambachtsheer Numans dorp

 

onder luid briesen snuiven

en klepperende hoeven 

volgen andere paarden en pony’s

ieder een plaats  

met touw aan touw

 

tijd voor het jaarlijkse handjeklap

en Hollandse feestmarkt

goed weer volgens de almanak 

op de tweede woensdag in juni

 

geuren van verse paardenvijgen

ingevet leder 

een zweem sigarenrook

en 

peperkoek

vechten om je smaakpapillen

 

maak een rondje over de 

Buitensluisse paardenmarkt

praatjes zijn haast onverstaanbaar

door kermis en mensenmassa

er slaat een marktwandelstok

 

paarden showen hun drie gangen

voor kopers of misschien

kijk 

buigen de voeten goed 

hoe is de vacht het gebit

 

opnieuw klinken castagnetten 

een feeëriek paardje 

draaft

steigert 

maakt een ferme draai 

 

de Falabella galoppeert 

recht het meisjeshart in

ze waant zich een prinsesje

terwijl ouders zuchten rekenen en prakkiseren

 

Ingrid van den Oord ©

 

een Falabella is een paardenras, het zijn mini-paardjes 

speciaal gefokt in eerste instantie in Argentinië, uit kleine wilde paarden. Goedaardig en slim.

(beslist geen pony’s) 

mei  2018

Hollands kant 

 

er lijkt een bruidssluier vergeten

ze slingert tussen bottende bomen

een voile 

teder teer op weelderig gras

zweem parfum rijk en wit 

danst op de lente

 

gewimperde omwindselblaadjes

knipogen

bloempjes samen uitgestrekt 

tot parasol 

voor al wat op de bodem krioelt

 

een stengel knakt

ondanks voorzichtige voeten

hanteer behoedzaam het zakmes

voor een snede in de

holle fluitekruidpijp

 

hard blazen genereert

een schelle toon

doet merels zwijgen

en een bonte specht schaterlachen

Ingrid van den Oord ©

april  2018

tienertijd 

 

 

versta je opa

als hij samen

een grap wil maken

en zijn dialect tegen 

jouw coole language 

botst

 

zag je fietsen 

tegenwind

in een plensbui

van school naar huis

had je nu maar een scooter

 

eerst huiswerk dan

vakkenvullen straks

een drankje doen

in de soos

 

misschien

rondhangen 

met lekker weer

beetje herrie trappen

 

yes 

binnenkort weer 

een schuurfeest

kwam die bioscoop

nu maar

waarom zo moeilijk

 

vingervlugge berichtjes

op je phone

je gezicht licht helblauw op 

het kriebelt als je leest

wie er óók komt

 

een van jullie

heeft net het trekkerrijbewijs 

wel machtig op zo’n apparaat

 

maar ja

 

keuzes die je moet gaan maken

inrichten van een toekomst

maar hoe

staand voor grote veranderingen

in de wereld

 

kun je koorddansen? 

Ingrid van den Oord ©

maart 2018

 

heerlijkheid Piershil                

ronkende binnenvaartschepen 

trillen sloten los

openen deuren naar mijn jeugd 

met armen over elkaar gewrongen

vind ik mijzelf aan oevers 

van de Oude Maas

 

ik woon met mijn lief 

aan een rand van het Hoeksche land

in een bocht van het Spui

Piershil    

    

dorpsgeschiedenis leert me

over kerk en hof en dijken en twisten

en Willem Tichelaar

de barbier 

gooide een lont in het kruitvat 

vol Oranje- en staatsgezinden 

 

zijn geweten 

torst het gruwelijk vermoorden

van gebroeders De Witt

tot op het armoedigste laatst

zijn wraak het lot der Nederlanden

 

mijn verleden ligt             

kilometers stroomopwaarts        

in de Bommelerwaard 

gelijk de Hoeksche Waard    

een riviereneiland

 

in een dorp met kerk en 

kasteel en dijken en twisten

aan een bocht 

van de Maas

 

waar binnenvaartschepen

rivierwater laten resoneren

als smeedden zij ijzeren sloten 

voor later

Ingrid van den Oord ©

3 maart 2018

in memoriam Corrie Heikoop

 

in haar atelier en galerie 

de Zilveren Schoen

heden en verleden in naam verenigd

heerste aanstekelijk enthousiasme

voor weer een nieuwe expositie

 

voor het raam haar houten werkbank

met lederen schootsvel

onder handen een puzzel in zilveren stukjes

belofte van een sieraad

glinsterend in daglicht

 

of je even iets kwam drinken 

en bespreken            

over al wat jou en haar bezig hield

aan plannen en voortgang van                    

 

er is een einde gekomen aan haar

bewogen leven 

schrijft de kaart naar waarheid

verloren een markante persoonlijkheid

vurig sociaal en vasthoudend

 

elke dag is een nieuwe

alledaags maar nu even anders

een oorverdovende stilte 

waarin alleen herinneringen fluisteren

 

hoe nu verder 

bevindt zich 

in een moment voor later

Ingrid van den Oord ©

februari  2018

sprokkelmaand

 

 

monopoliegeld knispert 

pion staat op 

Grienden Puttershoek

drie beurten om te beraden

 

verse thee met geurige honing

vergezelt stroopwafels 

met karamel en zeezout 

 

onrustig geworden  

verlaten we het spel 

strekken stramme benen

steken onze kop in de wind

die jaagt over dijken

 

wandelschoenen op een hoop 

en ondersteboven

met klodders vette klei 

naast de achterdeur

verrekijkers op tafel 

kachel roodgloeiend

 

we vertellen elkaar 

nog maar eens alles

walsen een mooie wijn 

of toch wodka

vergezeld door Hoeksche chips

 

driftig zwaaien en wijzen 

met het mes

even onderbroken 

om een stukje schapen- of

rauwmelkse boerenkaas te snijden

brood stroop en mosterd erbij

 

straks lust je geen eten meer

 

Hoeksche rooie uit de oven

of seuters

spruiten groen en paars

stoof met bier

spek met peren

 

op tot op het laatste restje

 

bord aflikken mag je niet

de hond onder tafel wel

Ingrid van den Oord ©

sprokkelen komt van sporkelen, dat betekent springen.

De dagen van februari springen.

januari 2018

 

reis van de steur

 

 

in deinende zee dichtbij Hollands land

bewegen voelsprieten van Sturio

traag over zandbodems

tastend naar eetbaars

 

innerlijke drang tot paaien

beroert het benige oerwezen

zucht naar estuarium 

kuur in brak water

 

niets gemerkt 

van poespas

onderzoeksrapporten politieke spelletjes

over het op een kier zetten van

Haringvlietsluizen

kraan van Europa

 

wel bemerkt 

een andere stroming

bij de kolossale constructies

een plukje haringlarfjes

zwemt onder open schuiven door

 

sluisdeuren waren Noordzee 

in het gezicht dichtgeslagen

genoeg ellende van je gehad 

 

nu maar hopen op herstel

van dynamische delta

waar zoete rivieren 

zoute kusten kussen

als geliefden 

in elkaar vervloeien 

 

Sturio laat zich met vloed

gewillig meedrijven 

reist later stroomopwaarts

op zoek 

naar een partner

om levenscyclus te vervolmaken 

Ingrid van den Oord ©

naar aanleiding van het op een kier zetten (kier besluit) van de Haringvlietsluizen in januari 2018. ---- september 2018.

oa info:  https://www.naturetoday.com/intl/nl/nature-reports/message/?msg=23979

december 2017 

Kersemus 

 

 

dat het me hêêlemael gestolen kan worden 

kersdaege

het voelt aan alle kanten rauw

we kopen ons geweten high als ware het heroïne 

onze huizen vol in licht om angsten te misleiden

liegen overdag om ruzie te voorkomen

braken ’s nachts

 

kom je naar mij op eerste kerstdag

kleed je goed en warm 

vandaag namelijk is de tijd aan ons

wandelen we alle zestig polders 

tot aan het eerste kwartier van de maan

dan jawel is kerst voorbij

omarmen we hartelijk 

vaarwel

Ingrid van den Oord ©

gebruiksrecht bij Eelse Bies~Galerie De Opkamer de.2017.

december 2017 

zangkoren 

 

 

haar zang   

vermengt zich met ratelen van

oude fiets op ongelijk plaveisel

 

zo komt ze me telkens voorbij

met een vaart 

en voor het eerst

vraag ik mij af

waarom

 

ergens herken ik haar lied

dat in straten weerklinkt

nog hoor

zelfs al is ze uit mijn ogen 

 

zo komt ze telkens terug

met een vaart 

en voor het eerst

vraag ik mij af

waarvandaan

 

maar zie

ze is met zovelen 

lachen omhelzen hartelijk 

totdat de dirigent aanslaat 

 

zo komen ze telkens

in het moment

met een vaart 

en voor het eerst

vraag ik mij af

waartoe

 

melodieën verweven

emoties knopen zich 

om noten en sleutels

een waarachtig lied

 

later 

komt ze me weer voorbij

met een vaart 

en voor het eerst

vraag ik mij

niets meer af

 

als de laatste noot is weggestorven

van liederen om donker december 

te verlichten

stroomt energie

gloeit nog het warme hart

Ingrid van den Oord ©

          december 2017 

      verlangen naar ‘n warm hart

 

        Mijnsheerenland

        Haags laantje 

 

        statige huizen en hoven

        rustend aan water

        van de Binnenbedijkte Maas

        waar groene vingers uit polders

        her en der 

        afdrukken achterlaten

                

        wensen 

        rijpten langzaam

        groeiend in ambitie

        het moest er van komen

        het dorp vervoegt zich

        bij de tijd

 

        uit alle hoeken en gaten 

        zijn mitsen en maren

        noden en gelden 

        tezamen genomen

        beschreven in

        Van der Straatens akten 

        op tekentafels losgelaten

 

        nieuwbouwse vormgeving

        abstracties van villa’s 

        schuren en vogelhuisjes 

        herbergen voorzieningen

        elke levensfase ten doel 

 

        stenen armen koesteren

        ambiance van het plein        

        schoolbellen rinkelen 

        dagen in stukjes

 

        bezjoer Meseereland,                                            

        we zien mekaar

        in het Dorpshart

          Ingrid van den Oord ©

         in opdracht geschreven, naar aanleiding van

         de opening van 'Dorpshart" multifunctioneel centrum te  

         Mijnsheerenland.

         gebruiksrecht bij commissie Dorpshart/gemeente Binnenmaas 

november 201

kasteel van Weede

 

troubadour zing nog ten enenmale

voordat zij weer naar huis terug moet

het donjon naar binnen en trappen op

eerste verdieping heeft een haard

 

haar voeten duwen het weefgetouw

kettingboom in stand voor

eenvoudig blauw wollen surcotte 

zielenrust tijdverdrijf bij schaars licht

 

ze schiet klossen

op het ritme van haar hart

 

woorden uit het lied jongleren

verlangens naar andere oorden 

proberen gedachten te bedwingen 

over aanstormende zee die ze al ruikt

zout stroomt tegen zoet in 

brakke gorzen 

slikken en afgegraven veen

 

onder luid roepen van knechten 

ratelt de ophaalbrug in zijn kettingen

wekt een vals gevoel van veiligheid

 

op Kromme Elleboog waaiert de blik

over polders tot op dijken

tractoren werken over waar eens

een met kloostermoppen gebouwd

kasteel 

 

na jaren te zijn omgeven 

door brakke turf

is historie verzwolgen

nu goed toegedekt 

door vruchtbare grond

Ingrid van den Oord ©

gebruiksrecht bij museum Hoeksche Waard 

een surcotte:

http://www.hadewijchhilligenbacker.nl/13e%20eeuw%20de%20cotte.html

oktober 2017 

 

auf Luthers Spuren wandern

pardoes 

plonst 

Playmobil-poppetje

in een groot glas bier

erachteraan kreten

van een kleuter

 

verdorie

knettert het

geschrokken

 

spetters overal

het Boek gelukkig gesloten

zodat geen letter 

kan vervloeien

 

ook op tafel

brochures vol reizen

naar Wittenberg 

kloosters en verblijven 

 

en een nieuwe app

geen pelgrimages 

wandeltochten

 

naar daar waar

vijfhonderd jaar geleden

vijfennegentig stellingen

werden genageld

 

oproep tot hervormen

diep te geloven

hoor zwanen zingen

in hun laatste uur 

hoop op genade

 

edoch zingen zij

gekooid in dogma’s

verwikkeld in macht

 

twee vingers vissen

Playmobil-Luther

uit het glas

zetten hem naast 

Darth Father 

terug in het spel

 

Ingrid van den Oord ©

naar aanleiding van 500 jaar reformatie.

https://www.scientias.nl/500-jaar-reformatie-bracht-maarten-luther-allemaal-teweeg

september  2017

 

fruitoogst

 

 

frisse oostenwind blaast

laatste restjes zomer weg

fluistert mooiste namen

door boomgaarden

tovert blos op appelen en peren

 

van heinde en verre

stromen ze toe zij

die de kunst 

van het plukken

verstaan

werken hard 

vieren hun feest

 

wijsvinger wandelt 

over recepten voor fruitlikeuren

compôtes taarten en jam

glazen potten staan buik aan buik

etiketten krullen aan hoeken

 

ik neurie een oogstliedje 

sla het keukenschort om

verwerk de zomer 

tot energie

voor de winter

Ingrid van den Oord ©

gebruiksrecht bij de Peardegaerdt.